Μετρήσεις γλυκόζης & κετονών: Α’ Μέρος – Σε συνήθη δυτική διατροφή

Για τη συμβατική δυτική ιατρική, η αξιολόγηση της μέτρησης γλυκόζης είναι απλή και ξεκάθαρη. Υπογλυκαιμία, φυσιολογικά επίπεδα, προδιαβήτης, διαβήτης και… τέλος. Στην περίπτωση της μέτρησης κετονών, ακόμα πιο ξεκάθαρη. Το φυσιολογικό είναι μηδέν και οτιδήποτε άλλο είναι βλαβερό έως και επικίνδυνο, που διαφέρει μόνο ποσοτικά από τη απειλητική για τη ζωή του ασθενούς διαβητική κετοξέωση.

Αυτή η απλοποίηση έχει να κάνει με τους αλγορίθμους των διεθνών οδηγιών. Στόχος είναι η επιλογή του κατάλληλου φαρμάκου, αλλιώς αν δε χρειάζεσαι φάρμακο, τότε κάπου εκεί τελειώνει το έργο του γιατρού.

Ο πλούτος όμως των πληροφοριών που μπορεί να πάρει κανείς από αυτές τις δύο απλές μετρήσεις είναι τέτοιος που μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό εργαλείο στα χέρια μας. Μπορούν να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε τους βαθύτερους μηχανισμούς του μεταβολισμού μας, το βαθμό μεταβολικής υγείας ή αντίστασης στην ινσουλίνη, να κατανοήσουμε την επίδραση των διαφορετικών τροφίμων στον μεταβολισμό, αλλά και τη θετική ή αρνητική επίδραση άλλων παραγόντων όπως η άσκηση, το στρες, ο ύπνος, το αλκοόλ, η έκθεση στο κρύο ή οι φλεγμονές. Σε αυτό το πρώτο μέρος, ασχολούμαι με τις μετρήσεις σε ανθρώπους που κάνουν συνήθη δυτική διατροφή, δηλαδή διατροφή ψηλών υδατανθράκων, στην καλύτερη περίπτωση “μεσογειακή” διατροφή.

Θα ακολουθήσει δεύτερο βίντεο που θα ασχοληθεί με τις μετρήσεις γλυκόζης και κετονών στην κετογονική και την κάρνιβορ διατροφή.

Δείτε το βίντεο ΕΔΩ: